Maar als hij zichzelf als de hele wereld ziet, is hij klein. Dagboek van de Opperrabbijn 12 juni 2022

Wederom zit ik aan boord van de Stena-line op weg (naar ik hoop) naar Hoek van Holland. Opgestaan om 5 uur, om 6 uur vertrokken en nu varen we dus richting de BBQ in Bussum die om 19:00 uur begint, maar ik mag later komen. We zitten in de lounge hetgeen me de mogelijkheid biedt om aan mijn dagboek te werken, e-mails te beantwoorden en een ziekenbezoek (per video) af te leggen aan iemand die net is geopereerd (het gaat B”H goed met hem!) en een telefoontje naar een ander die morgen onder het mes gaat. Hoewel het helaas regelmatig voorkomt dat personeel niet onvriendelijk is, maar ook niet vriendelijk, was het deze keer heel fijn. Buitengewoon vriendelijk, een praatje gemaakt over koetjes en kalfjes, over de prijs van een hut overdag. En dus voelde ik me thuis. En dat is belangrijk. Niet dat ik dat echt nodig heb, maar toch. Woorden zijn zo belangrijk. Aandacht geven aan de medemens, ook als hij niet in nood is. Ik herinner mij een gesprek van jaren geleden met een mevrouw die een ernstige operatie had ondergaan. Maanden moest ze in het ziekenhuis blijven (dat kon toen nog!) om te herstellen. Ze heeft het gelukkig overleefd en kon het dus navertellen. En dat heeft ze gedaan. En ik vroeg haar dus wie haar de meeste steun heeft gegeven in haar situatie die bijna uitzichtloos leek. Haar antwoord? De schoonmaakster die iedere dag opgewekt, gezellig en welbespraakt haar kamer kwam opruimen en haar bed verschonen. Ik had verwacht dat de psycholoog, de behandelend specialist of de verpleegster het hoogst zou storen, mais non: de schoonmaakster die gezellig, terwijl ze haar werk deed, sprak over het weer, de toestand in de wereld en steevast aangaf dat ze er iedere dag beter uitziet!  De beroemde rabbi Noah Kekhivitzer (ik had nog nooit van hem gehoord, maar mij werd verteld dat hij erg beroemd is, dus zal dat zeker kloppen, hoop ik) heeft gezegd: De mens wordt vaak in de Joodse filosofie een kleine wereld genoemd. Als hij zichzelf als klein beschouwt, is hij inderdaad een hele wereld. Maar als hij zichzelf als de hele wereld ziet, is hij klein. Mensen die zichzelf verafgoden zullen alleen dan vriendelijk zijn naar de medemens, als ze daarvan zelf kunnen profiteren. Maar als het ze niets oplevert…Die schoonmaakster deed haar taak en begreep dat ze tijdens het werk iets kon en mocht betekenen voor een ernstig zieke medemens, omdat ze zichzelf niet zag als de hele wereld, maar zich klein en onbelangrijk voelde. En juist vanuit die oprechte bescheidenheid kon ze daardoor zoveel betekenen voor de ander. Het bewijst een uitspraak van een andere rebbe die aangaf dat mensen in de loop der tijd doorgaans vergeten wat hun is gezegd en wat hun is geschreven. Maar het goede gevoel dat een ander hun heeft gegeven, heeft een bijna onbeperkte houdbaarheid. Het worden voor ons een paar drukke dagen. Morgen komt voor een bliksembezoek de rabbijn van Mariupol naar Nederland. Neen, niet om geld in te zamelen. Zoals het er nu naar uitziet, heeft hij geen geld meer nodig voor zijn werk in Mariupol. Alles vernietigd, niets overgebleven van zijn jarenlange inzet. Net voor de ‘speciale bevrijdingsoperatie’ was hij vertrokken. Niet gevlucht, maar hij ging voor twee weken naar Israël, zijn geboorteland, voor een operatie aan zijn voet. En toen kon hij niet meer terug, geheel tegen de verwachting in. Ik vermoed dat ik het volgende dagboek nog wel weer terug zal komen op het bliksembezoek.

Nu ga ik de laatste wijzigingen aanbrengen aan de toespraak die ik vandaag over precies een week mag uitspreken ter gelegenheid van de inwijding van een nieuwe Thora-rol in de sjoel van Middelburg. Uiteraard moet ik ook even nadenken over mijn toespraak dadelijk bij de BBQ in Bussum en dinsdag aanstaande mag ik een educatief boekje in ontvangst nemen in Apeldoorn. Ik ga nu even duiken in de correspondentie die ik hierover per e-mail heb ontvangen, want uiteraard wordt er van mij een toespraakje verwacht na het in ontvangst nemen van het boekje. Helaas lees ik in het programma dat ik net na de officiële aanbieding van het boekje, het moet overhandigen aan een leerling van de Anne Frankschool. Prima natuurlijk, maar naar het zich laat aanzien ga ik dus met lege handen naar huis!  

 

Gedurende de coronaperiode en ook daarna houdt Opperrabbijn Jacobs een dagboek bij voor het Joods Cultureel Kwartier. NIW publiceert deze bijzondere stukken op www.niw.nl

 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

RSS
Follow by Email